Dat Zwarte Piet de komende jaren zal verdwijnen is, vrees
ik, inmiddels bijna een uitgemaakte zaak. Dit is evenwel slechts een kleine
esthetische verandering, die niets afdoet aan de dingen die het
Sinterklaasfeest zo mooi maken. Uiteraard hebben de liedjes dan wel een update
nodig. Nu ik ter gelegenheid van de nieuwe teksten echter de oude teksten nog
eens doorneem, blijkt dat het woord zwart er slechts in keer in voorkomt.
“Want al ben ik zwart als roet, ik meen het wel goed.”
Toegegeven, die zin klinkt lichtelijk racistisch. Voor
negers moet je oppassen, maar Zwarte Piet kan je wel vertrouwen.
Wat is er dan verder zo erg, dat er nieuwe teksten nodig
zijn? Volgens de schrijvers drie dingen: Ten eerste is het taalgebruik oubollig,
evenals sommige potentiële cadeaus waar over gezongen wordt. Ook ik heb geen
idee heb wat “kaatsenballen” zijn en ook bij een “harlekijn” moet ik even
nadenken, maar dit zijn wel de cadeaus waar onze grootouders, overgrootouders
en betovergrootouders, lang geleden overleden, op hoopten. Sinterklaas is een
familiefeest en je familie is ook je geschiedenis. Ik wil mijn kinderen later
graag vertellen over wat suikergoed was en misschien, is er wel dan wel ergens
een bakker, die het speciaal voor Sinterklaas nog eens gaat maken.
Ten tweede mag er niet meer over knechten gezongen worden. Tot
aan haar dood, vorig jaar, heeft mijn oma altijd over de knechten van de zaak
gesproken, maar dat had nooit een negatieve connotatie. Ik begrijp dat mensen
in 2014 geen knecht meer willen zijn, maar als Piet straks niet meer zwart is,
wat maakt het dan uit? Ik heb, eerlijk, nog nooit een Piet horen klagen.
Sinterklaas is ouderwets en ook al zijn de Pieten niet meer zwart, ze zijn nog
wel knecht. Punt.
De derde wijziging is het allerergste. Wie herinnert zich
niet dat hij ergens in midden in de zomer iets stouts deed en dat zijn moeder
zei:
“Pas op jongen, als Sinterklaas hier achter komt, dan
krijg je de roe of ga je in de zak naar Spanje!”
Sinterklaas is een feest waarbij de brave kinderen
beloond worden en de stoute kinderen gestraft. Voorafgaand aan pakjesavond zit
je als kleine jongen met kriebels in je buik, in de hoop dat je zoet genoeg
bent geweest. Als het echter aan het Sinterklaascomité ligt, zingen we op 5
december niet meer:
“Wie zoet is krijgt lekkers, wie stout is de roe.” En: “kom
maar binnen met je knecht, want we zitten allemaal even recht.”
In plaats daarvan wordt het: “Ik heb genoeg lekkers, voor
heel Nederland.” En: kom maar binnen met je Piet, want we zingen allemaal blij
een lied.”
Jawel, blij een lied! De roe is kindermishandeling en dat
mag niet. Bovendien, waarom zou je je goed gedragen om cadeaus te krijgen? Stoute
kinderen bestaan niet meer. Gewoon blij zijn en liedjes zingen, doen alsof
alles goed is. Liefst de nieuwe liedjes, zodat de schrijvers nog heel wat winters warmpjes bijzitten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten