vrijdag 12 september 2014

Nieuw Sinterklaaslied? Doe maar niet!

Dat Zwarte Piet de komende jaren zal verdwijnen is, vrees ik, inmiddels bijna een uitgemaakte zaak. Dit is evenwel slechts een kleine esthetische verandering, die niets afdoet aan de dingen die het Sinterklaasfeest zo mooi maken. Uiteraard hebben de liedjes dan wel een update nodig. Nu ik ter gelegenheid van de nieuwe teksten echter de oude teksten nog eens doorneem, blijkt dat het woord zwart er slechts in keer in voorkomt.

“Want al ben ik zwart als roet, ik meen het wel goed.”

Toegegeven, die zin klinkt lichtelijk racistisch. Voor negers moet je oppassen, maar Zwarte Piet kan je wel vertrouwen.

Wat is er dan verder zo erg, dat er nieuwe teksten nodig zijn? Volgens de schrijvers drie dingen: Ten eerste is het taalgebruik oubollig, evenals sommige potentiële cadeaus waar over gezongen wordt. Ook ik heb geen idee heb wat “kaatsenballen” zijn en ook bij een “harlekijn” moet ik even nadenken, maar dit zijn wel de cadeaus waar onze grootouders, overgrootouders en betovergrootouders, lang geleden overleden, op hoopten. Sinterklaas is een familiefeest en je familie is ook je geschiedenis. Ik wil mijn kinderen later graag vertellen over wat suikergoed was en misschien, is er wel dan wel ergens een bakker, die het speciaal voor Sinterklaas nog eens gaat maken.

Ten tweede mag er niet meer over knechten gezongen worden. Tot aan haar dood, vorig jaar, heeft mijn oma altijd over de knechten van de zaak gesproken, maar dat had nooit een negatieve connotatie. Ik begrijp dat mensen in 2014 geen knecht meer willen zijn, maar als Piet straks niet meer zwart is, wat maakt het dan uit? Ik heb, eerlijk, nog nooit een Piet horen klagen. Sinterklaas is ouderwets en ook al zijn de Pieten niet meer zwart, ze zijn nog wel knecht. Punt.
De derde wijziging is het allerergste. Wie herinnert zich niet dat hij ergens in midden in de zomer iets stouts deed en dat zijn moeder zei:
“Pas op jongen, als Sinterklaas hier achter komt, dan krijg je de roe of ga je in de zak naar Spanje!”

Sinterklaas is een feest waarbij de brave kinderen beloond worden en de stoute kinderen gestraft. Voorafgaand aan pakjesavond zit je als kleine jongen met kriebels in je buik, in de hoop dat je zoet genoeg bent geweest. Als het echter aan het Sinterklaascomité ligt, zingen we op 5 december niet meer:

“Wie zoet is krijgt lekkers, wie stout is de roe.” En: “kom maar binnen met je knecht, want we zitten allemaal even recht.”
In plaats daarvan wordt het: “Ik heb genoeg lekkers, voor heel Nederland.” En: kom maar binnen met je Piet, want we zingen allemaal blij een lied.”

Jawel, blij een lied! De roe is kindermishandeling en dat mag niet. Bovendien, waarom zou je je goed gedragen om cadeaus te krijgen? Stoute kinderen bestaan niet meer. Gewoon blij zijn en liedjes zingen, doen alsof alles goed is. Liefst de nieuwe liedjes, zodat de schrijvers nog heel wat winters warmpjes bijzitten.

Ik hoop dat Sinterklaas ze meeneemt naar Spanje.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten